copyright Tom Callemin 2014

                  

sibran sampers tripudiometrie n°2

 

 

sibran sampers tripudiometrie n°2

 

 

tttt-tripudiometrie s.s.-matthias yzebaert

 

 

tttt-tripudiometrie s.s.-matthias yzebaert

 

 

tttt-tripudiometrie s.s.-matthias yzebaert

 

 

 

schema

Tripudiometrie Sibran Sampers
 

De praktijk van de tripudiometrie is gebaseerd op de Romeins-Etruskische auspicium ex tripudiis, het interpreteren van de goddelijke wil aan de hand van hoendervogels, kippen in het bijzonder. Tijdens zijn studies Kunstwetenschappen vatte Sampers een bijzondere interesse op voor deze archaïsche voorspellingsmethode en trachtte ze in te passen in onze hedendaagse samenleving. Zodoende bespeelt hij de schemerzone tussen kwakzalverij en de canonieke psychotherapie en wijst hij op hun wederzijdse gelijkenissen.

Tripudiometrie Sibran Sampers is een reizende praktijk waarbij de performatieve en installatoire kwaliteiten worden aangepast aan het soort voorspelling die men voor ogen heeft: persoonlijke sessies voor individuen of groepsseances voor predicten van algemeen nut.

 

Korte geschiedenis van de klassieke vogelwichelarij

In het klassieke Rome kende men een diepgewortelde traditie van augurium, wichelarij. De oorsprong van deze traditie lag bij de Etrusken en werd door de Romeinen bijna integraal overgenomen. De ambt die belast was met de uitvoering van de augurium was de augur. De augur werd geraadpleegd bij het nemen van beslissingen van maatschappelijke belang, maar ook in particulier verband vroeg men om zijn raad.

De twee voornaamste methoden waren de ingewandenschouwing en de observatie van voortekens, respectievelijk haruspicium en auspicium genoemd. Bij het haruspicium werden de ingewanden van offerdieren zorgvuldig onderzocht. Met name de kleur en de vorm van de lever speelde hierbij een grote rol. Men geloofde dat de wil van de goden, vaak Jupiter, af te lezen viel uit de bijzonderheden van dit orgaan. Hoewel de goden onderschikt waren aan het Lot (Fatum) konden zij de gebeurtenissen door hun voorspellende eigenschappen voorzien. De mens daarentegen beschikt niet over die goddelijke gaven en is zo gedoemd tot een leven als speelbal van de goden. Niettemin waren de goden de mens ook welgezind en gaven zij hem voortekens waaruit hij het verdere verloop van dat fatale spel kon afleiden; de toekomst met andere woorden. Nu was het aan de mens om die tekens op te merken en correct te interpreteren. Op die manier kon hij zich voorbereiden op hetgeen hem te wachten stond.

Een andere vorm van voortekens (auspicia) konden worden afgeleid uit voorvallen in het dagelijkse leven. Vijf soorten voortekens zijn bekend: ex avibus (uit de vlucht van vogels), ex tripudiis (uit het gedrag van kippen), ex quadrupedibus (het gedrag van dieren met vier poten), ex signis (uit weersverschijnselen) en ex diris (uit accidentele handelingen en uitspraken). Ook in de bijbel gaan speciale gebeurtenissen vaak vergezeld van een aantal voortekens. Dit was vaak een manier om het heidense en ‘voortekengevoelige’ Romeinse publiek te overtuigen van het Christendom. Petrus’ verraad ging niet toevallig gepaard met een drievoudig gekraai van een haan en op het moment van Christus’ dood werd Jeruzalem in een diepe duisternis gehuld en scheurde het voorhangsel in de tempel doormidden. Het verbaast dus niets dat de Romeinse centurion die verantwoordelijk was voor Christus’ kruisiging spontaan de woorden “Waarlijk, dit was de zoon van God!” uitsprak.

De auspicium ex tripudiis (de studie van de voortekens aan de hand van drie-tenigen) was een veelvuldig beoefende praktijk waarvan de uitkomsten grote invloed kenden. Kippen werden meegenomen op veldtochten en werden geraadpleegd door een pullarius. Pas wanneer de kippen de goede voortekens gaven, kon men het kamp opzetten of de strijd aanvatten. Hierbij was de appetijt van de vogels van het grootste belang; at een kip niet, was ze ziek of stierf ze, dan werd dit als een zeer ongunstig voorteken beschouwd.

Ook de oude Grieken kenden een gelijkaardig gebruik: de alectriomantie. Het woord zelf is afgeleid van de Oudgriekse woorden voor haan en divinatie: alektruoon en manteia. Men maakte een cirkel uit de letters van het alfabet en plaatste er een (witte) haan in. Vervolgens strooide men een hand tarwe over de letters en werden de voortekens geïnterpreteerd.

Niet alleen in de klassieke Mediterrane culturen kent men de kip en de haan voorspellende eigenschappen toe. Ook in Afrika en Azië werden en worden deze hoenderen nog steeds veelvuldig gebruikt bij raadpleging van het bovennatuurlijke.

 

Tripudiometrie Sibran Sampers n°1

Variant: individuele tripudiometrische sessies
Hoenders: tweemaal bastaardkippen (f), driemaal kwartel (tweemaal m, eenmaal f)
Locatie: TTTT-gallery, Nederkouter 36, 9000 Gent
Datum: 4 december 2014 (lezing), 5-6-7 december 2014 (praktijk open van 12u. tot 19u.)

Assistentie: Laura Gekiere

 

Tripudiometrie Sibran Sampers n° 2: urbi et orbi

Variant: tripudiometrische seance van algemeen nut
Hoenders: tweemaal Bleu de Landes (f), eenmaal Chinees Zijdehoen (m)
Locatie: Anatomisch Auditorium, KASK, Gent
Datum: 25 maart 2015
Tijdstip: 12.00 - 22.00

Assistentie: Hans Depelchin, Alwin Viaene, Laura Gekiere